Canada week 3

Dag 16 – zondag 28 mei – bijenkorven verven, pizza avond
Na lekker uitgeslapen te hebben ging ik met Christian naar de boerderij toe waar Randy een ‘beebox painting party’ had georganiseerd. De bijenkorven die we eerder in elkaar hadden gezet en een witte basis hadden gegeven werden vandaag allemaal opgevrolijkt. Er waren veel mensen gekomen dus het was een gezellige bedoeling!

IMG_0933

Mijn bijenkorf
Mijn bijenkorf

Omdat de iedereen die kwam voor het verven ook een pizza kon kopen waren alle ingrediënten voor pizza in huis. De oven in ons eigen huisje was weer gemaakt dus besloten we met alle restjes pizza’s te maken die we dan deelden. Weer een pizza party dus! Met als toetje pizza met appel, kaneel en suiker!

Dag 17 – maandag 29 mei – lange hike naar Bewdley
De voorspelde regen voor de ochtend bleef gelukkig uit dus besloten Christian en ik om een flinke wandeling te maken naar Bewdley, een dorpje aan de rand van Rice Lake ligt. Na een redelijk duidelijke uitleg van Tony hoe we moesten lopen (met een kleine waarschuwing dat we moesten doorlopen omdat er een zware onweersbui aankwam) gingen we op pad. Christian had op het vage kaartje dat we hadden meegekregen gezien dat er een ‘trail’ was die we vanaf ongeveer halverwege konden aanhouden. Wandelen is duidelijk niet heel populair in de omgeving hier. We vonden de trail, maar na ongeveer één kilometer was het ons niet meer duidelijk waar we naartoe moesten. De pijlen wezen ons namelijk naar een weiland waar het gras na een aantal meters tot boven onze knieën uitkwam. Na een aantal weilanden hield ‘het pad’ op terwijl het nog kilometers door zou moeten lopen. Met een beetje hulp van Google Maps en ons richtingsgevoel kozen we de juiste wegen en paden en kwamen we aan in Bewdley. Net op tijd, want ondanks dat wij de hele tijd in de stralende zon hebben gelopen hing er boven Rice Lake een enorme onweersbui.

Het was inmiddels al lunchtijd geweest dus hadden we enorme trek en omdat we een goede 2,5 hadden gelopen vonden we wel dat we recht hadden op iets ongezonds. Bij een van de tentjes die open was (het was maandag, dus veel was gesloten) gingen we naar binnen en bestelden we cola (je krijgt hier meteen een halve liter) en een broodje hamburger. Gelukkig kwam Tony ons oppikken want onze benen waren best moe na alle heuvels op en af te hebben gelopen. De autorit terug duurde slechts een kwartiertje…

Dag 18 – dinsdag 30 mei – hostel Ottawa
Het was vandaag een gewone ‘werkdag’. Ik begon met met Ashley aan het overpoten van ongeveer vijftig paprika planten. Voordat je ze kunt overpoten moet je eerst het stuk schoffelen zodat al het onkruid los is. Na het overpoten bedekken we hier de aarde rond de planten met stro. Dit houdt de vocht in de grond beter vast en zorgt ervoor dat er minder snel onkruid komt.

S ‘avonds probeerde ik een kamer in een hostel te reserveren voor Canada Day, maar alle hostels bleken vol. Zo stom, ik had natuurlijk veel eerder kunnen bedenken dat het mega druk is in Ottawa (de hoofdstad van Canada) tijdens Canda Day!! Het is dit jaar extra druk, omdat Canada haar 150e ‘verjaardag’ viert. Iedereen die iemand in Ottawa kende wilde wel vragen of ik daar misschien kon slapen.

Dag 19 – woensdag 31 mei – ontsnapte koeien
Het vinden van een slaapplek in Ottawa is gelukt! Ik kan bij het zusje van Sebastian (de stagiair) blijven. Zij studeert in Ottawa en heeft daar haar eigen appartement in een soort studentencomplex. Dat is dus helemaal goed gekomen, wat een mazzel! Voor Kingston heb ik een leuke Airbnb gevonden. Ik denk dat het wel fijn is om na bijna een week hostel in Toronto een eigen kamer te hebben!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA


Dag 20 – donderdag 1 juni – pizzaoven herstellen

Vandaag maakten Ashley en ik de laatste ‘vertical wall’ af. Daarna gingen we aan de slag met het herstellen van de pizzaoven. Deze had de hele winter in plastic zeilen verpakt gestaan maar had toch schade opgelopen. Veel van de mozaïek was naar beneden gezakt. We moesten alle kleine mozaïek stukjes zien terug te vinden. We gingen als een soort archeologen aan de slag. We vonden een hele emmer vol aan stukjes die dus allemaal naar beneden waren gezakt. Met behulp van speciale modder en sponzen moesten we alle deuken en verzakte stukken repareren. De oven zag er meteen een stuk beter uit. Helaas was het al 16:00 voordat we klaar waren. We begonnen met de bovenste delen, omdat de ergste schade zich onderaan de oven bevond. Wie weet kunnen we dat morgen afmaken. Het moet namelijk wel droog zijn om het te kunnen doen.

Dag 21 – vrijdag 2 juni – voorbereidingen voor het weekend
Komend weekend is er in de omgeving een ‘Feet on Farm’ weekend. Een soort open dagen op boerderijen, wat we in Nederland ook wel kennen. Er werden veel mensen verwacht dus moest alles er netjes uitzien. Veel onkruid wieden, opruimen en de laatste hand aan de pizzaoven leggen.

Toen werd ik ineens rond 5:00 wakker van harde wind. Dat betekent hier vaak dat er een flinke bui aankomt. Ik dacht maar aan één ding… DE PIZZAOVEN! We hadden deze niet meer afgedekt. Ondertussen hoorde ik Christian uit zijn kamer komen. Hij dacht blijkbaar exact hetzelfde. Dus trokken we snel onze laarzen aan en renden we naar de boerderij om de oven af te dekken. De schade leek gelukkig mee te vallen.

Dag 22 – zaterdag 3 juni – ‘Feet on farm saturday’
Het was ‘Feet on Farm Saturday’ een belangrijke dag voor Linda en Tony, omdat er een hoop mensen de boerderij kwamen bezoeken vandaag. Ik hoorde tot het keukenteam en zorgde samen met Ashley dat alles klaar stond om de pizza oven in te gaan. We begonnen met bagels, daarna pizza’s gevolgd door groeten, zalm, gingerbread en taart! Terwijl ons avondeten in de pizzaoven stond te pruttelen hebben we een badmintonnet opgezet en in het zonnetje badminton gespeeld.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Vannacht hadden we weer een nachtelijk avontuur. Ik lag al in bed, maar hoorde wat gestommel op de gang. Toen ik naar de gang liep zag ik dat Ryan daar met een zaklamp klaar stond. Hij stond te wachten op Christian, want de koeien waren ontsnapt en stonden voor ons huis! Zo ver zijn ze nog nooit gelopen wanneer ze waren ontsnapt. We denken dat ze misschien geschrokken zijn van iets. Eerder die avond hoorden we niet heel ver weg een groep coyotes blaffen. Het is de eerste keer sinds ik hier ben dat ik coyotes heb gehoord. Het is een soort kleine versie van een wolf. Gelukkig was het Christian en Ryan gelukt om de koeien weer in hun veld te krijgen. Daarmee hebben ze waarschijnlijk de ‘market garden’ van Taylor gered!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *