Canada week 1

Dag 1 – zaterdag 13 mei –reisdag

Zaterdag 13 mei was het dan eindelijk zo ver! Ik stapte op het vliegtuig naar Canada na er al zo lang naar uit te hebben gekeken. Vrijdag had ik al mijn spullen ingepakt en was klaar voor de reis. Papa en Mama brachten mij naar Schiphol waar we ruim op tijd aankwamen. KLM adviseerde nog steeds om drie uur voor vertrek op Schiphol te zijn. Het was gelukkig niet druk dus hadden we nog even rustig de tijd om afscheid te nemen.

Omdat het nog zo rustig was had ik mijn backpack snel ingeleverd en was ik binnen vijf minuten langs de bagage controle. Ik moest nog 1,5 uur wachten tot het boarden van mijn vlucht begon. Ik besloot daarom maar wijs het advies van mama op te volgen om nog een ontbijtje te halen. Het werd een bakje yoghurt waar ik meer dan 45 minuten over deed om het op te eten. Toch een flinke knoop in m’n maag van de spanning!

Mijn directe vlucht naar Toronto was de woensdag ervoor geannuleerd. In plaats van een directe vlucht moest ik nu overstappen in Parijs. Een groot voordeel was dat ik nu geüpgraded was naar Skyprioty & Premium Economy op de vlucht van Parijs naar Toronto. Ik had dus lekker veel beenruimte en een grotere stoel. Prima!

Door wat vertraging op Schiphol was het nog maar de vraag of ik de overstap ging halen. Ik moest namelijk ook nog langs de paspoortcontrole waar enorme rijen stonden. Gelukkig ging de rij voor Europese paspoorten een stuk sneller dan de andere en was ik gelukkig nog voor het boarden bij de gate. Ik mocht net zoals op Schiphol via de snelle rij naar binnen op naar mijn luxe plek! Ik had tijdens de eerste vlucht twee Canadezen ontmoet (Rose en Bill) die precies hetzelfde hadden als ik, maar zij hadden deze upgrade niet gekregen. Ik heb denk ik gewoon enorme mazzel gehad! Rose en Bill hebben mij ook nog al hun contact gegevens gegeven voor wanneer ik meer wilde weten over Canada of andere praktische vragen had, echt super lief!

Eenmaal aangekomen in Toronto moesten we nog lang wachten voordat we het vliegtuig uit mochten ivm personeelstekort. Omdat we ook lang moesten wachten op onze bagage was het onmogelijk om de trein te halen waarvoor ik al een ticket had gekocht. Dat leverde nogal wat stress op, omdat dit de laatste VIA train was die vertrok die dag. Ik belde met Tony (de boer op Headwatersfarm) en hij vertelde mij dat er wel nog een GO train ging. Ik zou hier wel een uur langer over doen, omdat ik op het eindstation op een bus moest overstappen waar ik ook nog een uur in moest zitten. Eind goed al goed, ik ben na een paar telefoontjes met Tony op de juiste trein gestapt en zou twee uur later opgepikt worden door Tony. Gesloopt kwam ik op Headwaters aan waar ik Linda (de boerin) leerde kennen. Ik kreeg een kleine rondleiding, want het was al donker, door het huis waar de andere WWOOFers (zo noemen ze de vrijwilligers hier) verblijven. Ik kreeg de cabin toegewezen als onderkomen. Na een douche kroop ik mijn ijskoude bedje in. Gelukkig had ik een elektrische deken meegekregen en lagen er in de cabin nog wat slaapzakken die ik ook over me heen kon leggen waardoor het nog te doen was.

Dag 2 – zondag 14 mei – regen

Na een hele koude nacht in de cabin werd ik wakker met een prachtig uitzicht over de weilanden van de boerderij. Elke zondag en maandag zijn wij als WWOOFers vrij. We koken dan zelf in ons eigen huis. Ik ontmoette vandaag voor het eerste de rest, omdat zij gisteren toen ik aankwam in het dorp waren. Door de jetlag was ik al vroeg wakker en ging vanuit mijn cabin naar het huis om te ontbijten. Ik ontbeet samen met Line (Denemarken) en Tatjana (Frankrijk). Zij waren meteen super aardig en lieten mij alle dieren zien.

Het eerste huisje is mijn cabin
Het eerste huisje is mijn cabin
Elke dag verse eieren!
Elke dag verse eieren!
Bobby het jongste geitje
Bobby het jongste geitje

Op de boerderij zelf was vandaag een speciale workshop voor Moederdag met een afsluitende High Tea. De dag begon mooi, maar helaas kwamen er een paar flinke onweersbuien. Ons oorspronkelijke plan was om een hike te maken, maar dat werd uiteindelijk een filmavondje.

Dag 3 – maandag 15 mei – yoga met uitzicht, kanoën en grotten

Op de boerderij zijn Erin en Taylor verantwoordelijk voor alle ‘gardens’ en zorgen ervoor dat er groenten zijn voor ons eten en om te verkopen. Erin wilde ons yogeles geven dus begonnen we de ochtend met yoga op de heuvel voor de boerderij met een prachtig uitzicht over alle velden, bossen en Lake Ontario.

Na de yogales gingen we met de hele groep naar de Warsaw Caves. We zijn eerst wezen kanoën. Terug hadden we harde tegenwind dus dat was nog even flink pedellen. Na het kanoën gingen we picknicken en naar de grotten toe. Iedereen had een zaklamp bij zich zodat we de grotten in konden gaan. Ik had alleen een grote grot voorgesteld net zoals die in Frankrijk, maar dit waren meerdere kleine grotten met smalle gangen. Vol goede moed gingen we de eerste grot in, maar Line en ik haakte al snel af. Je moest flink klimmen en klauteren over de natte en smalle rotsen in het donker. Niks voor mij! Verderop heb ik het nog een keer geprobeerd omdat de uitgang maar een paar meter veder was. Alleen gingen een paar van ons, waaronder ik, vol op onze plaat omdat er nog veel ijs op de grond lag. Dus zijn we daarna over de grotten heen gaan lopen wat nog veel mooier was. Het leek net het decor van een sprookjesfilm!

Eenmaal weer terug op Headwaters gingen we eten en zijn we allemaal vroeg naar bed gegaan want we waren moe!

Dag 4 – dinsdag 16 mei – eerste werkdag

Na de lange reis heb ik twee dagen lekker kunnen ontspannen, maar vandaag moest daar verandering in komen. De eerste werkdag op de farm! We verzamelen om 9:00 in het grote huis waar we op werkdagen ook samen eten. Dan werken we tot ongeveer 12:30 en hebben dan een uurtje lunch. Na de lunch werken we tot 16:00. Om 19:00 eten we weer samen. Best volgeplande dagen dus!

Linda en Taylor nemen met ons door wat er per dag moet gebeuren die week en verdelen vervolgens de taken. Deze week begon ik samen met Linda een rondje langs alle dieren om ze voeren. Ze hebben ook honderd kleine kuikentjes, zo schattig! Na het rondje langs de dieren hielp ik de rest in de kruidentuin, waar toen nog vooral onkruid stond wat er allemaal uit moest. Bij de lunch aten we als ‘toetje’ buttertarts. Een taartje wat je alleen in de provincie Ontario kunt krijgen. Het plan was om ze gisteren al te halen, maar toen was de bakkerij dicht. Dus werden ze vandaag gehaald voor bij de lunch. Het zijn een soort kleine appeltaartjes met een hele zoete vloeibare vulling in verschillende smaken. In de middag begonnen we met overpoten van héél véél sla. Een klusje waar je rug niet zo blij van wordt, maar wat wel leuk is om te doen.

IMG_0875
Dag 5 – woensdag 17 mei – transplanting

Het weer vandaag was heerlijk. De zon scheen flink, maar door de harde wind was het werken in het open veld goed te doen. De hoofdtaak van vandaag was ‘transplanting’. Alle kleine opgekweekte plantjes overpoten in de volle grond. We hadden met name sla, broccoli en prei overgepoot. Als het goed is ben ik hier lang genoeg om de sla nog te kunnen oogsten dus dat is leuk!

Papa was jarig vandaag dus die moest ik natuurlijk even feliciteren! De verbinding is hier oké, maar helaas te slecht om goed te Skypen etc. Dus belde ik even. Ze zaten lekker op een terrasje in de zon. In Nederland was het ook prachtig weer! Het was leuk om ze weer even écht gesproken te hebben in plaats van via Whatsapp.

Dag 6 – donderdag 18 mei – HEET

Wat was het HEET vandaag! Volgens alle apps was het ‘maar’ 18 graden, maar het schijnt dat de UV-index hier veel hoger is dan in Nederland. Er werd dus veel zonnebrand gesmeerd. Door de harde wind van gisteren was het werken beter vol te houden. Vandaag was de wind er niet en was het enorm warm om te werken. Drie van de andere WOOFFers waren hier al twee weken, maar hadden vooral koud en nat weer gehad dus waren zij erg blij met de zon van afgelopen dagen!

Ik had bedacht dat we wel een zeepbaan konden maken de heuvel af. Genoeg plastic zeilen hier, maar toen we klaar waren met werken was iedereen zo moe dat het gewoon een koude douche werd!

Dag 7 – Vrijdag 19 mei – beekeeping – lady’s night

Rande de imker kwam vandaag naar Headwaters om nieuwe bijenkorven in elkaar te zetten en om zijn volken te controleren. Ik mocht helpen met het verven van de korven en ze in elkaar zetten. De eerste was lastig om goed in elkaar te zetten omdat je even moet doorkrijgen hoe je dat het beste kunt doen. Uiteindelijk heb ik er vier gemaakt. Er worden twee op elkaar gestapeld, zodat je twee lagen met bijen hebt.

Na de lunch gingen Lucas (Brazilië), Joan (Dominicaanse Republiek) en ik met Rande mee naar zijn volken. Hier op Headwaters heeft hij er 15. Na ons in een beschermend pak te hebben gehesen waren we klaar om de volken te inspecteren. Bijen zijn, in tegenstelling tot bijvoorbeeld wespen, niet agressief. Zodra Rande een van de korven openden vlogen er wel een aantal bijen uit, maar die vlogen gewoon weg.

Het was super interessant om te zien hoe zo een korf is opgebouwd. De korven hier hebben dus twee ‘verdiepingen’ waar allemaal graten in hangen. De buitenste graten in de korf vullen de bijen met honing. Deze graten zijn dan ook het zwaarste. De graten wat meer naar binnen zijn gevuld met pollen (van bloemen). Met de pollen worden de larven gevoed die in het midden van de korf zitten. De koningin begeeft zich ergens op de middelste graten van de korf. Zij kan alleen eitjes leggen. Wanneer de koningin vertrekt zal een groot deel van de bijen ook vertrekken. Wanneer ze sterft maken ze speciale cellen waar een nieuwe koningin uit kan groeien. Uit elke korf komt ongeveer 50 kilo honing!

In de avond stelde Erin voor om een ‘girls night’ te houden door ergens in Port Hope te gaan eten. Ze had een heel leuk restaurantje uitgezocht waar we super lekker hebben gegeten en een gezellige avond hebben gehad! Omdat je eigenlijk de hele tijd op de boerderij bent heb je wat minder door dat je ook echt in Canada bent. Toen we rondliepen in het Port Hope dacht ik weer van ‘oh wow ik ben er echt!’ .

– – – –

Ik heb het tot nu toe echt enorm naar mijn zin! Het enige wat ik soms mis is iemand waar ik mijn ervaringen direct mee kan delen, niet via Whatsapp of telefoon. Het is denk ik juist een goed teken, omdat ik zo veel te vertellen heb door alles wat ik hier meemaak en leer.